DRIVR

Van de Toyota 2000GT zijn er tussen 1967 en 1970 slechts 351 exemplaren gebouwd. Wil je er een zien, dan zal je dus richting museum moeten – en dat is op zijn minst een spijtige zaak. Vinden ze trouwens ook bij Toyota. Want als ze tegenwoordig een rottend exemplaar in een Japanse kelder vinden, kiezen ze resoluut voor een alternatieve behandeling die de verloren zoon weer in de schijnwerpers zet. Maak kennis met het Crazy Car Project annex 2000GT SEV.

Geregeld krijgen we te horen dat DRIVR beter zus of zo zou schrijven. Meer in de richting van X, of minder in het vaarwater van Y. Mijn antwoord daarop is duidelijk: hoe meer we in een hokje kruipen, hoe minder vrijheid we hebben – en hoe minder interessante verhalen we kunnen brengen. Want elke auto heeft een chauffeur nodig, of dat nu een gestripte Baja-jeep dan wel een gepimpte Bugatti is. En dat legt OldCanonUser als geen ander vast met zijn analoog middenformaat.

De regels om het tot Future Classic te schoppen, staan niet in steen gegrift. Meestal is het een samengaan van opflakkerende interesse, aangespoord door populaire opiniemakers en ondersteund door stijgende prijzen op de tweedehandsmarkt. En dat is exact wat het kneusje uit de BMW-catalogus nu aan het overkomen is: de E31 8-Reeks die van 1989 tot 1999 van de band liep.

Interessante tip die onze mailbox onlangs bereikte: er zouden foto’s opgedoken zijn van de Alpine A710. Niets bijzonders, zou je zeggen, ware het niet dat de laatste worp van Alpine de A610 was. De A710 is nooit verder geraakt dan een prototype, waardoor het Franse merk een unieke kans misliep om vandaag misschien zelfs op gelijke hoogte te staan met – we zeggen maar iets – Lotus. Goeie timing van de fotograaf overigens, want Renault wil 50 jaar na de introductie van de A110 de naam Alpine terug van onder het stof halen.

Over-engineered, dat is het minste wat je van de Mercedes W123 kan zeggen. Hoe verklaar je anders dat elk exemplaar nog een tweede of zelfs derde leven aankan in de meest onherbergzame gebieden op deze aardkloot? Omdat Stuttgart zijn sterren übergrondig ontwikkelde. En dat toont deze fabrieksvideo niet alleen tot in het kleinste detail, hij bewijst in één adem dat Mercedes de keiharde ontwikkelingsprogramma’s die vandaag vigeren bijna in zijn eentje op punt stelde. Heerlijk spul.

Grace, space and pace. Drie rijmwoorden die – sinds great train robber Bruce Reynolds ze in 1963 uitsprak – synoniem staan voor Jaguars in het algemeen en zijn geliefde 3.8 MK II in het bijzonder. Vijf decennia later heet de luxesedan XF, is zijn zes-in-lijn ingeruild voor een V8 en wordt hij zelfs aangeboden met een viercilinder diesel. Nota bene een die de boevenbak van weleer regelrecht voor schut zet. Over guilty pleasures gesproken.

Het ligt zo voor de hand, maar krijg het vooreerst eens geregeld: in de einddagen van Saab met een sinistere 900 naar Zweden trekken om er Bjorn Envall – hoofdontwerper van het icoon uit Trolhättan – te ontmoeten… die op zijn beurt het hele 900-team in zijn voortuin uitnodigt voor een natje en een droogje. De Nederlanders Godfried de Vries en Leo Alexander Schlangen deden het, en maakten er een mini-documentaire van die we hier graag trailergewijs presenteren.

Trouwe lezers hebben ongetwijfeld al gemerkt dat ondergetekende naast auto’s ook serieus verknocht is aan de Derde Kunst. Combinaties van beiden worden vanzelfsprekend extra gesmaakt. Hoog tijd om eens te testen hoe het met júllie filmkennis gesteld is, want – in tegenstelling tot onze traditionele ‘Ken je Klassiekers‘ – luidt de opdracht bij deze quiz: identificeer op onderstaande tien foto’s alle wagens én de films waarin ze figureren!

Het succes van Senna – de documentaire, niet de piloot – lijkt een bijzonder aangenaam neveneffect te hebben gehad: de comeback van de racefilm. Over enkele maanden verwachten we de veelbelovende driftdocu Outsiders, en later op het jaar haalt regisseur Ron Howard het zware geschut boven in Rush. Met ‘zwaar geschut’ doelen we dan meer concreet op de F1-bolides uit het even opwindende als desastreuze seizoen 1976, toen Niki Lauda en James Hunt een felle strijd om de titel uitvochten.

Wie de beste documentaires maakt? De Britten natuurlijk. En dat deden ze blijkbaar al in 1962 toen de makers van dit pareltje een cameracrew meestuurden met Stirling Moss’ GP-team. Hun eindbestemming? Het tweede mooiste circuit ter wereld. Hun missie? Zoveel meer dan een raceverslag produceren om de sights & sounds van het kleine Belgenlandje in het begin van de 60′er jaren te documenteren. Een tijdsdocument in kleur.